|
behandelingen
dieren
workshops
artikelen
over
mij
route
|
|
Therapeutisch
werken met dieren
Dierentolk, Diertherapeute (klik
hier)
Inleiding
Mensen en dieren lijken veel meer op elkaar dan wij
ons vaak realiseren. Beiden hebben we nagenoeg dezelfde anatomische
kenmerken; zelfs onze genen blijken veel minder te verschillen dan men
ooit voor mogelijk heeft gehouden. Beiden voelen pijn en kennen dezelfde
emoties. Zowel mens als dier is in staat om vreugde te ervaren, verdriet,
jaloezie, boosheid, liefde, trouw, om slechts enkele voorbeelden te
noemen.
Zoals ik het ervaar zijn mens en dier broeder- en zusterwezens. Niet
slechts anatomisch en emotioneel maar tot op het niveau van bewustzijn.
Het menselijk, dierlijk en ook het plantaardig bewustzijn zijn takken aan
dezelfde stam. Gelijktijdig in bewustzijn op Aarde ontstaan en met
dezelfde intentie op deze planeet, namelijk om de schoonheid van de
Schepping in fysieke vorm te ervaren en in vele vormen tot uitdrukking te
brengen.
In dit proces hebben dier en plant zichzelf nooit verraden; ze zijn
zichzelf in alle tijdperken van het Aardse bestaan trouw gebleven. Dit in
tegenstelling tot de mens.
Doordat de dieren zo verwant zijn aan ons en doordat zij zichzelf nooit
hebben verloren zijn zij bij uitstek degenen die ons kunnen leren hoe wij
onszelf terug kunnen vinden.
Helaas zien wij mensen vaker de verschillen tussen
onszelf en de dieren dan de overeenkomsten. En zijn het de verschillen
waardoor de dieren in ons midden in de problemen worden gebracht.
Verschillen die soms alleen maar bestaan in het menselijke wereldbeeld.
Vanuit onwetendheid en arrogantie (de mens is de kroon op de Schepping;
slechts mensen hebben bewustzijn, dieren zijn onbewust; dieren zijn simpel
van aard, en dergelijke) brengen we onszelf (!) en onze dieren in posities
die voor beiden pijnlijk zijn.
Arrogantie uit zich in de wijze waarop we onze landbouwdieren en de
dieren in de vrije natuur behandelen: we hebben geen respect voor hun
behoefte aan beweging, frisse lucht, natuurlijk voedsel, natuurlijk gedrag
en natuurlijke leefomgeving.
Arrogantie en onwetendheid zijn ook vaak de oorzaak van problemen met onze
huis- en gezelschapsdieren. Wie staat er ooit bij stil dat bijvoorbeeld
paard en hond nachtdieren zijn? Toch verlangen we dat zij hun bioritme
aanpassen aan het onze en (top)prestaties leveren op een moment dat hun
systeem eigenlijk in rust is. We verlangen van wezens die plezier hebben
in beweging dat ze een groot deel van de dag stilstaan of -liggen, in de
stal of in de mand. Zonder er al te zeer over na te denken snijden we
vitale organen weg: “wordt hij rustig van” of “die loopsheid is zo
onhandig”.
Wij vinden dieren vaak toch wel een beetje dom (mensen zijn veel
intelligenter), maar we gaan er wel van uit dat onze dieren onze
bedoelingen en onze levenswijze doorgronden en zich hieraan aanpassen (we
éisen het zelfs), terwijl wij ons hoofd schudden in onbegrip bij die
blaffende hond: “Wat hééft dat beest toch?!”.
Welbeschouwd is het een groot wonder dat het ook vaak goed gaat tussen ons
en onze dieren…
Dieren
vertellen een verhaal
In het werken met dieren is het belangrijk om naar
het verhaal van het dier te luisteren. Vaak is dat een ander verhaal dan
het verhaal van de eigenaar/verzorger.
Bijvoorbeeld een cliënte die me consulteerde over de chronisch slechte
gezondheidstoestand van haar hond. De klachten verergerden als de hond uit
logeren was geweest, maar die link had ze zelf nooit gelegd. Zij was er
vast van overtuigd dat haar hond daar in goede handen was, terwijl de hond
doodsbang was voor de betreffende persoon. De persoon bleek de hond te
mishandelen maar de cliënte heeft dit nooit willen erkennen (terwijl ze
het heel diep in haar hart wel wist), want bij wie moest ze de hond dan
brengen?!
Een andere cliënte vertelde mij dat haar hond op epilepsie gelijkende
aanvallen kreeg na een hersenvliesontsteking, terwijl de hond zelf aangaf
dat die aanvallen er daarvóór al waren, zij het in mindere mate. Toen ik
mijn cliënte hierover nadere vragen stelde werd het verhaal van de hond
alsnog door haar bevestigd.
Onaangepast gedrag (in mensenogen wel te verstaan) is
vaak een natuurlijke reactie vanuit het wereldbeeld van het dier op een
situatie waarin het zich niet gezien of bedreigd voelt. Bijvoorbeeld de
hond die achter de kippen aan ging. Vanuit mensen- en kippen-ogen bezien
hoogst ongewenst, dus werd de hond steeds strenger gestraft. Het enige dat
de hond echter wenste was gezien en gewaardeerd te worden voor wie hij is:
bewaker van de orde op het erf. In de ogen van de hond moest hij dus nog méér
achter de kippen aanzitten want deed hij het blijkbaar niet goed genoeg.
Als hij zijn werk goed zou doen zou hij belóónd worden in plaats van
gestraft…
Honden kunnen “onhandelbaar” worden als ze zich
niet veilig voelen in het gezin bij wie ze wonen. In hondenogen volstrekt
logisch gedrag: als de baas hun geen veiligheid biedt stellen ze zelf hun
veiligheid veilig, op hún manier. Goedwillende mensen die vanuit pure
onwetendheid geen oog hebben voor de basisbehoeften van hun lieveling
kunnen zo een situatie creëren waarin mens en dier niet langer samen door
één deur kunnen. En uiteindelijk is het de hond die het onderspit delft:
hond moet weg of soms kiest men er zelfs voor het dier te laten inslapen.
Behandeling van dieren gaat dus altijd samen met
bewustwording bij de eigenaar/verzorger. Het is mogelijk het dier een
remedie voor te schrijven maar als de onderliggende oorzaak niet wordt
aangepakt (hetgeen meestal ander gedrag van de eigenaar/verzorger vereist)
zal het effect nihil of slechts tijdelijk zijn.
Parallellen in het werken met kinderen dringen zich
op…
Healing
Arts Liquid Light Frequencies bij dieren
Bij dieren werk ik vaak op afstand. Dat heeft een
hele praktische reden: paarden en poezen zijn meestal niet gewend om te
reizen en hebben over het algemeen veel tijd nodig om zich in een andere
omgeving op hun gemak te voelen. De behandeling “komt niet erg goed
binnen” als een dier zich niet ontspant. Als echter een bezoek aan huis
nodig is, zal ik dat zeker adviseren.
Bij honden ligt dat anders: die zijn veel meer gewend om met hun baas
ergens heen te gaan. Die kunnen dus, mits de reistijd te overzien is en
tenzij ze te ziek zijn, makkelijker in levenden lijve naar mij toe komen.
Overigens verloopt een “hands on” behandeling, waarbij het dier
lijfelijk aanwezig is, in grote lijnen op ongeveer dezelfde wijze als een
behandeling op afstand. Het enige verschil is dat ik dan ook gebruik kan
maken van de gevoeligheid in mijn handen.
Bij een behandeling op afstand werk ik met een foto.
Via de foto maak ik contact met de energie van het dier en laat ik het
dier (telepatisch) zijn/haar verhaal vertellen. Als het verhaal duidelijk
is volgt een healing. Ter ondersteuning van de healing gebruik ik vrijwel
altijd Healing Arts Liquid Light Frequencies (lichtremedies),
eventueel in combinatie met Bach-bloesems en/of essentiële helende oliën
uit het assortiment van Grandma Chandra (zie ook www.grandmachandra.nl).
Als ik remedies meegeef voor thuis gebeurt dat meestal pas na één
of meerdere vervolgbehandelingen. In eerste instantie hebben de dieren
meestal genoeg aan de remedies die ik geef tijdens de healing. Een healing
kan twee à drie weken doorwerken, en om het dier dan ook nog remedies mee
te geven is vaak teveel van het goede. Dieren zijn zó veel gevoeliger dan
mensen…
|